Przejazd przez Nullarbor: kempingi, paliwo i przygotowanie

Zanim dojedziesz do Ceduny

Zrób przegląd pojazdu, sprawdź koło zapasowe i naucz się obsługiwać podnośnik, zanim opuścisz większy ośrodek. Napełnij pojemniki z wodą i zabierz jedzenie, które wytrzyma dzień opóźnienia.

Ceduna to ostatnie miejsce z szerokim wyborem zakupów przed przejazdem. Zanim zabierzesz na zachód owoce, warzywa, miód lub materiał roślinny, sprawdź przepisy bioasekuracji w Australii Południowej i Zachodniej.

Przez równinę

Penong, Nullarbor Roadhouse, Border Village, Eucla i Madura wykorzystaj do podziału trasy. Ceny paliwa są częścią podróży przez odludzie, a minięcie czynnego dystrybutora, żeby trochę zaoszczędzić, może cię pozbawić zapasu bezpieczeństwa.

Nie jedź o świcie, o zmierzchu ani w nocy, jeśli możesz tego uniknąć. Dzikie zwierzęta i zwierzęta hodowlane są wtedy trudniej widoczne, a zmęczenie narasta po cichu na długich prostych odcinkach.

Kemping nad Bight

Korzystaj z legalnych miejsc przy drodze, przy roadhouse'ach (stacjach paliw z barem, często z noclegami, na odludziu) albo na caravan parkach (kempingach z miejscami dla przyczep i kamperów) i omijaj miejsca odpoczynku dla ciężarówek. Niektóre nadmorskie szlaki są odsłonięte, szutrowe albo po złej pogodzie nie nadają się do jazdy.

Punkty widokowe na klifach wzdłuż Great Australian Bight robią niezapomniane wrażenie, ale nie lekceważ barierek i ostrzeżeń. Wiatr jest silny, a krawędzie klifów niestabilne. Trzymaj się daleko od krawędzi.

Skala przejazdu

Eyre Highway między Norseman a Ceduną ma około 1 200 km, z odcinkiem 90 Mile Straight, najdłuższym prostym odcinkiem asfaltowej drogi w Australii, który ma 146,6 km. Jedynymi punktami usługowymi są roadhouse'y, rozmieszczone co 100 do 200 km.

Trzy dni to wygodny przejazd. Dwa dni są możliwe i męczące, a jeden dzień jest niebezpieczny. Zmęczenie to największe ryzyko na tej trasie, większe niż awaria mechaniczna czy dzikie zwierzęta.

Paliwo jest dostępne w każdym roadhouse'ie, ale po cenach wyraźnie wyższych niż w miastach. Uwzględnij to w budżecie, zamiast próbować dociągnąć do tańszych stacji, bo właśnie tak ludzie zostają bez paliwa.

Przygotowanie, które naprawdę ma znaczenie

Zabierz co najmniej dwadzieścia litrów wody pitnej niezależnie od pory roku, sprawne koło zapasowe wraz z narzędziami do jego założenia i jedzenie na dzień dłużej, niż planujesz. Zasięg telefonu jest tylko w pobliżu roadhouse'ów i miasteczek.

Powiedz komuś, jaką trasą jedziesz i kiedy planujesz dotrzeć. Jeśli zepsuje ci się auto, zostań przy pojeździe: daje schronienie, widać go z powietrza i z drogi, a piesze wędrówki po tym terenie kosztowały już ludzi życie.

Rozważ komunikator satelitarny albo osobistą radiolatarnię ratunkową (personal locator beacon). Są niedrogie w wypożyczeniu i to jedyny niezawodny sposób wezwania pomocy na większości trasy.

Dzikie zwierzęta, road trainy i godziny jazdy

Kangury, wombaty, emu i wielbłądy są aktywne o świcie i o zmierzchu, a zderzenie z nimi przy pełnej prędkości na trasie unieruchomi pojazd. Jedź tylko w pełnym świetle dnia i zaakceptuj krótszy dzień, zamiast jechać, dopóki zostało choć trochę światła.

Road trainy (ciężarówki z kilkoma naczepami) o długości do 53,5 metra jeżdżą tą trasą bez przerwy. Wyprzedzanie takiego zestawu wymaga bardzo długiego wolnego odcinka, a turbulencje przy mijaniu są duże w wysokim pojeździe. Zostaw im miejsce i nie jedź w ich martwym polu.

Rób przerwę co dwie godziny. Droga jest prosta, krajobraz się powtarza, a hipnoza drogowa jest tu prawdziwym, udokumentowanym zjawiskiem. Postoje przy roadhouse'ach istnieją właśnie po to.

Co naprawdę warto zobaczyć

Bunda Cliffs, gdzie równina Nullarbor opada pionowo do Oceanu Południowego, to największa atrakcja widokowa trasy, a wzdłuż drogi jest kilka oznakowanych punktów widokowych. Nie mają ogrodzeń, więc trzymaj się daleko od krawędzi.

Head of Bight to miejsce rozrodu i wychowu młodych wali południowych (southern right whale) mniej więcej od czerwca do października, z kładką i platformami widokowymi. To jedno z najlepszych miejsc w kraju do obserwowania wielorybów z lądu.

W Eucla są ruiny starej stacji telegraficznej, połykane przez wydmy, a pole golfowe rozciągające się na cały przejazd ma dołki przy roadhouse'ach wzdłuż trasy. Zwróć też uwagę na zmiany strefy czasowej, w tym nieoficjalną, używaną lokalnie.

Gdzie właściwie nocować

Roadhouse'y przy Eyre Highway oferują miejsca z prądem i bez prądu, a między nimi są bezpłatne miejsca odpoczynku (rest areas) i żwirownie, gdzie postój na noc jest dozwolony. W roadhouse'ie płacisz za prysznic i bezpieczeństwo.

Kilka darmowych kempingów (free camps) leży wzdłuż Bunda Cliffs, bez udogodnień i z niezwykłym położeniem. Są odsłonięte, nieogrodzone i bez wody, więc nadają się wyłącznie dla samowystarczalnych pojazdów.

Norseman i Ceduna zamykają przejazd z obu stron i w obu warto zrobić porządny postój: są usługi, paliwo i nocleg przed długim odcinkiem lub po nim.

Kwarantanna obowiązuje w obu kierunkach: przy wjeździe do Australii Południowej kontroluje się muszkę owocową (fruit fly), a przy wjeździe do Australii Zachodniej jest osobny punkt kontroli, więc zaplanuj zawartość lodówki na oba przypadki.

Miejsca po drodze