Kemping na Gibb River Road: poradnik po trasie przez Kimberley

Przygotowania w Derby

Zrób przegląd auta, sprawdź opony i zabierz sprzęt potrzebny do bezpiecznej wymiany koła. Zanim wyjedziesz z Derby, potwierdź, czy droga jest otwarta, gdzie kupisz paliwo i czy masz zapewniony nocleg.

Umowy wynajmu często ograniczają przejazd drogą Gibb lub jej bocznymi odcinkami. Liczy się pisemna zgoda, a nie to, co wydaje ci się po rozmowie przy ladzie wypożyczalni.

Wąwozy i noclegi na farmach

Windjana Gorge, Mount Barnett i Manning Gorge dzielą trasę na sensowne przystanki. Na farmach (stations, czyli ogromnych gospodarstwach z bydłem lub owcami w outbacku) i w roadhouse'ach (stacjach paliw z barem na odludziu) zasady bywają różne: dotyczy to godzin sprzedaży paliwa, opłat za kemping oraz możliwości płacenia gotówką lub kartą.

Jedź tak, jak pozwalają warunki. Tarka (poprzeczne fale na szutrze), przejazdy przez strumienie, kurz i ostre kamienie potrafią zmienić się w ciągu jednego dnia, a przez zbyt dużą prędkość uszkodzenie, z którym dałoby się sobie poradzić, kończy się unieruchomieniem auta.

Od El Questro do Kununurry

Na wschodnim końcu trasy, w okolicach El Questro, robi się bardziej tłoczno. Rezerwuj popularne noclegi i sprawdź, czy boczne drogi pasują do prześwitu twojego auta i twojego doświadczenia.

Do Kununurry dojedź z zapasem czasu na przegląd auta przed kolejnym odcinkiem. Upał, zmęczenie za kierownicą i drobne usterki narastają na całej trasie Gibb.

To poważna trasa dla aut z napędem na cztery koła

Gibb River Road ma mniej więcej 660 kilometrów między Derby a Kununurrą, w większości jest nieutwardzona, z mocną tarką i przejazdami przez rzeki. Wymaga terenówki z wysokim prześwitem, a niemal każda standardowa umowa wynajmu zabrania nią jeździć.

Dwa koła zapasowe, sprzęt do naprawy opon, kompresor i umiejętność korzystania z nich to standard, a nie dodatek. Uszkodzenie opon to zdecydowanie najczęstszy problem, a koszty wyciągnięcia i odholowania auta są tu wysokie.

Wyspecjalizowane wypożyczalnie aut z napędem na cztery koła w Broome i Darwin zezwalają na przejazd drogą Gibb i zapewniają niezbędne wyposażenie. Dla przyjezdnych bez własnego auta to praktyczny wybór.

Jedzie się tylko w porze suchej

Droga jest zamknięta w porze deszczowej, mniej więcej od listopada do kwietnia, gdy rzek nie da się przejechać, a ruch niszczy nawierzchnię. Zwykle otwiera się ponownie około maja i zamyka około października.

Nawet w porze suchej przejazdy na początku sezonu mogą być głębokie, a pod jego koniec tarka jest najgorsza. Najpewniejszy termin to okres od czerwca do sierpnia: droga jest wyrównana, a w wąwozach jest pełno wody.

Przed wyjazdem sprawdź stan drogi na stronie Main Roads WA, a potem jeszcze raz po drodze. Poszczególne odcinki zamyka się niezależnie od siebie, a zamknięcie w połowie trasy to prawdziwy problem przy takich odległościach. Jeśli kusi cię wyjazd poza porą suchą, najpierw przeczytaj poradnik o kempingu w porze deszczowej w Top End i północnej WA.

Wąwozy to powód, żeby tu jechać

Wzdłuż trasy leżą wąwozy Windjana, Bell, Galvans, Adcock, Manning i Emma, w większości z możliwością kąpieli, a kilka z wodospadami wpadającymi do głębokich naturalnych basenów. W El Questro na wschodnim końcu trasy znajdują się gorące źródła Zebedee i Emma Gorge.

W Windjana Gorge na piasku wygrzewają się krokodyle słodkowodne, które zwykle są niegroźne, jeśli zostawisz je w całkowitym spokoju. W niektórych wodach w tym regionie występują krokodyle różańcowe, więc przy każdym miejscu do kąpieli stosuj się do znaków.

Do większości wąwozów dochodzi się pieszo po skałach, czasem ze wspinaczką, a upał jest dotkliwy. Wyrusz wcześnie, zabierz znacznie więcej wody, niż wynikałoby z długości trasy, i nie wybieraj się na dłuższe wędrówki do wąwozów w środku dnia.

Paliwo, zapasy i łączność

Paliwo kupisz w Imintji, Mount Barnett, Drysdale River i El Questro, po wysokich cenach, a czasem tylko w ograniczonych godzinach. Odstępy między stacjami wymagają rzetelnego planowania zasięgu, a wiele osób wozi dodatkowe paliwo.

Na większości trasy nie ma zasięgu telefonii komórkowej. Telefon satelitarny albo osobisty nadajnik awaryjny (PLB) nie jest tu wyposażeniem opcjonalnym, a przekazanie komuś, którędy jedziesz i kiedy planujesz dotrzeć, to podstawa.

Zabierz jedzenie i wodę na dłużej, niż przewiduje plan. Awaria albo zamknięty przejazd mogą wydłużyć podróż o kilka dni, a farmy przy trasie nie są sklepami w zwykłym rozumieniu tego słowa.

Noclegi na farmach przy trasie

Kilka farm (pastoral stations) wzdłuż Gibb oferuje kemping, posiłki i paliwo, m.in. Mount Elizabeth, Drysdale River i Home Valley. To one tworzą sieć noclegów na tej trasie i często są jedyną opcją.

Większość przyjmuje gotówkę, rezerwacja online jest ograniczona albo w ogóle niemożliwa, a kontakt telefoniczny bywa możliwy tylko przez telefon satelitarny. Zakładaj, że przyjedziesz bez rezerwacji, i miej gotówkę na paliwo i opłaty.

Na samą drogę zaplanuj co najmniej siedem dni, a więcej, jeśli chcesz zboczyć do Mitchell Falls: ta trasa jest trudna i wydłuża podróż o kilka dni.

Przed wyjazdem sprawdź stan drogi na stronie Main Roads, a potem jeszcze raz po drodze, bo poszczególne odcinki zamyka się niezależnie od siebie, a zamknięcie w połowie trasy to tu poważny problem.

Miejsca po drodze