Pozwolenie na biwak na ziemi Aborygenów w Australii: kiedy jest potrzebne

Krótka odpowiedź: zasady w poszczególnych stanach

Nie ma jednego pozwolenia dla całej Australii. Każda rada ziemi, agencja stanowa lub aborygeńska korporacja wydaje własne, a na tę samą podróż mogą być potrzebne dwa albo trzy. Złóż wniosek przed wyjazdem, bo rada ziemi lub agencja konsultuje decyzję z tradycyjnymi właścicielami ziemi (Traditional Owners).

Dlaczego potrzebne jest pozwolenie

Central Land Council podaje, że Aborygeni są właścicielami ponad połowy ziemi w jego regionie jako niezbywalnej własności (inalienable freehold) na mocy Aboriginal Land Rights (Northern Territory) Act 1976 i że jest to ziemia prywatna. Northern Land Council mówi to samo: ziemia Aborygenów nie jest ziemią państwową (Crown land) ani publiczną, a prawo federalne i prawo Terytorium Północnego wymagają pisemnego pozwolenia na wjazd.

Podróżni, którzy trzymają się dróg publicznych w regionie CLC, nie potrzebują go. CLC mówi, że każdy, kto przejeżdża przez osadę drogą publiczną, może bez pozwolenia odwiedzić jej miejsca publiczne, takie jak sklep, centrum sztuki lub lokalny urząd. Pozwolenie tranzytowe jest potrzebne, jeśli do osady dojeżdża się drogą niepubliczną. W Australii Zachodniej teren Aboriginal Lands Trust obejmuje ponad 8% stanu, a wjazd na jego tereny rezerwowe wymaga Entry Permit.

Które trasy wymagają pozwolenia

W Czerwonym Centrum CLC wymienia Tjukaruru Road między Uluru-Kata Tjuta a granicą z WA, Gary Junction Road, Sandy Blight Road i drogę z Glen Helen do Papunya. Ostatnia dopuszcza dostęp w ciągu dnia tylko dla osób indywidualnych, do centrum sztuki Ikuntji Arts Centre, bez robienia zdjęć i bez jeżdżenia po osadzie. Na Mereenie Loop obowiązuje Mereenie Tour Pass, bezpłatny w recepcji CLC w Alice Springs, a za niewielką opłatą dostępny w punktach takich jak Tourism Central Australia i Kings Canyon Resort. CLC mówi też, że osoby jadące szlakami pustyni Simpson, Madigan Line, Hay River Track i Colson Track, potrzebują pozwolenia wstępu. Tanami Road nie ma na liście tranzytowej CLC, ale zapytaj CLC, zanim rozbijesz się obok niej.

W Australii Zachodniej pozwolenia Ngaanyatjarra Council obejmują Great Central Road, Gunbarrel Highway, Connie Sue Highway, Heather Highway, Ngaanyatjarra Southern Road, Sandy Blight Junction Road i Giles Mulga Park Road, a porzucony odcinek Gunbarrel nie jest otwarty dla publiczności. Pozwolenia na Anne Beadell Highway i Gary Junction Road wydaje departament stanowy, a nie rada. W Australii Południowej Anne Beadell wymaga też Woomera Prohibited Area Tourist Access Permit, a w Maralinga Tjarutja Lands i Mamungari Conservation Park pozwolenia Maralinga Tjarutja.

Jak je dostać, ile kosztuje i ile trwa

CLC wydaje pozwolenia tranzytowe bezpłatnie i online, samodzielnie (wyjątkiem jest Mereenie Tour Pass), a pozwolenia wstępu trwają co najmniej tydzień. NLC mówi, żeby liczyć do 10 dni, choć jego FAQ o rekreacji podaje, że może być potrzebne co najmniej 10 dni, i że w większości przypadków nie ma opłaty, chociaż tradycyjni właściciele ziemi ustalili opłaty za wstęp i biwakowanie w niektórych miejscach. Pozwolenia tranzytowe w Australii Zachodniej są bezpłatne, wydawane w dni robocze w godzinach pracy, wymagane dla każdego pojazdu, i warto o nie wnioskować kilka tygodni wcześniej, ale nie wcześniej niż 30 dni przed podróżą. Niektóre osady i posiadacze tytułu natywnego (native title) pobierają też opłaty za wstęp lub biwakowanie albo wymagają Visitor's Pass.

W przypadku Great Central Road Shire of Ngaanyatjarraku mówi, żeby na dwa wnioski liczyć dwa do trzech tygodni. APY prosi o 30 dni i podaje, że rozpatrzenie trwa od 10 do 14 dni. Maralinga Tjarutja prosi o 4 do 6 tygodni. Członkowie grupy mogą złożyć jeden wniosek w CLC. W WA każdy pojazd w konwoju potrzebuje własnego.

Gdzie można biwakować

Pozwolenie na wjazd to nie pozwolenie na biwak. NLC mówi, że pozwolenia co do zasady dotyczą tylko wjazdu i dostępu, chyba że biwakowanie, wędkowanie lub filmowanie jest w nich wpisane, a jego pozwolenia rekreacyjne obejmują miejsca wskazane przez tradycyjnych właścicieli ziemi, każde z zasadami dotyczącymi liczby gości i długości pobytu. Na trasach tranzytowych, jak podaje, zatrzymanie jest dozwolone tylko w określonych miejscach. Jedyny wyjątek, jaki wymienia, to Cox Peninsula, gdzie jego mapa Kenbi Open Area Declaration Map pokazuje obszary z ograniczonym dostępem i biwakowaniem bez pozwolenia.

Na Cape York przewodnik turystyczny mówi, że przed biwakiem na ziemi Aborygenów trzeba skontaktować się z Land Trust lub lokalnym samorządem w sprawie zgody. W Kakadu biwakuje się na kempingach parku, a poza wyznaczonymi miejscami potrzebne jest pozwolenie. W Parku Narodowym Uluru-Kata Tjuta biwakowanie jest zakazane, a kempingi leżą poza nim, przy Ayers Rock Resort i w Curtin Springs.

Czego nie robić

Trzymaj się drogi objętej pozwoleniem i nie skręcaj do osady, chyba że pozwolenie ją obejmuje. Shire of Ngaanyatjarraku mówi, że podróżni na Great Central Road nie mogą wjeżdżać do żadnej osady, a tylko osoby świadczące podstawowe usługi. CLC mówi, że posiadanie, spożywanie i sprzedaż alkoholu na ziemi Aborygenów w jego regionie jest zakazane, choć podróżni w tranzycie mogą go wieźć, o ile go nie piją, więc sprawdź zasady każdej osady na swojej trasie.

Nie fotografuj ludzi bez ich zgody, i zapytaj najpierw. CLC mówi, że niekomercyjne zdjęcia prywatne nie wymagają pozwolenia dla mediów, ale filmowanie lub fotografowanie w celach komercyjnych albo wydawniczych już tak. Zamknięcia z powodu ceremonii i pogrzebów mogą nastąpić w krótkim czasie, a NLC prosi gości o ich uszanowanie. Bez pozwolenia, jak mówi NLC, nieuprawniony wjazd może skończyć się grzywną w wysokości 50 jednostek karnych (penalty units) według prawa federalnego albo 8 jednostek karnych według prawa Terytorium Północnego, a roszczenia ubezpieczeniowe mogą zależeć od ważnego pozwolenia.

Co zrobić zamiast tego

Jeśli nie chcesz załatwiać pozwoleń, korzystaj z dróg publicznych i parków, które chętnie przyjmują kamperów. Kakadu ma kempingi we wszystkich siedmiu regionach i 7-dniowy karnet wstępu do parku, a kempingi w parkach Terytorium Północnego można rezerwować. Poradnik o Red Centre Way opisuje Mereenie Loop i West MacDonnell Ranges, a poradniki o Terytorium Północnym i Australii Zachodniej omawiają resztę obrazu z pozwoleniami.

Inną opcją jest wycieczka z przewodnikiem. NLC mówi, że organizatorzy wycieczek na ziemi Aborygenów potrzebują pozwolenia na pracę, więc zapytaj organizatora, jakie pozwolenia ma na twoją trasę.

Sprawdź tę zasadę na miejscu w AussieCamps

AussieCamps zawiera 745 parków narodowych i 1 838 kempingów z udogodnieniami i zasadami zarządcy terenu w takiej postaci, w jakiej publikuje je zarząd parku, a także poradniki i podróże do planowania trasy. Zapisane szczegóły miejsc otwierają się bez zasięgu, a mapa, wyznaczanie trasy, pogoda i zdjęcia potrzebują połączenia. Aplikacja jest tylko na iPhone.

Nie pokazuje, czy potrzebujesz pozwolenia. Potwierdź to w radzie ziemi lub agencji parku przed wyjazdem.

Miejsca po drodze