Jak wybrać kemping w Australii: na co patrzeć przed wjazdem

Sprawdź dojazd

Sprawdź, czy droga jest asfaltowa, czy nieutwardzona, jaki jest prześwit, czy potrzebny jest napęd na cztery koła, czy są przejazdy przez potoki, jaka jest długość miejsca i czy jest dość miejsca na zawrócenie. Ograniczenia w umowie wynajmu i w ubezpieczeniu bywają ostrzejsze niż sama droga.

Przeczytaj świeże oficjalne alerty i zadzwoń do zarządcy, gdy w grę wchodzi duży zestaw lub późny przyjazd.

Dopasuj udogodnienia

Zdecyduj, czy na noc potrzebujesz wody pitnej, toalet, pryszniców, prądu, pralni, punktu zrzutu nieczystości (dump point) lub zasięgu telefonu. Nie zakładaj, że nieznane udogodnienie jest dostępne.

Na prostym kempingu zadbaj o samowystarczalność i wywoź odpady ze sobą.

Oceń pogodę wokół miejsca

Unikaj odsłoniętego wybrzeża przy silnym wietrze, równin przy potokach przed ulewnym deszczem i martwych drzew podczas burz. Cień ma znaczenie w upale, ale konary nad głową mogą być niebezpieczne.

Wybieraj miejsce bezpieczne, a nie fotogeniczne.

Obejrzyj teren, zanim się zdecydujesz

Przejdź się po parceli, zanim na nią wjedziesz, zwłaszcza ciężkim pojazdem. Sprawdź, czy grunt nie jest miękki, czy nie ma ukrytych pni i mrowisk oraz czy po nocnym deszczu da się stamtąd wyjechać.

Spójrz w górę. Eukaliptusy zrzucają konary bez ostrzeżenia, a to zjawisko jest na tyle poważne, że powszechnie nazywa się je „widow makers” (dosłownie: „ci, którzy robią wdowy”). Biwakowanie bezpośrednio pod dużymi eukaliptusami to ryzyko realne, a nie teoretyczne.

Sprawdź odpływ wody. Lekkie zagłębienie, które jest wygodne przy suchej pogodzie, podczas burzy zamienia się w kałużę, a wyschnięte koryto potoku to najniebezpieczniejszy grunt na terenach, gdzie zdarzają się gwałtowne powodzie (flash flood).

Słońce, wiatr i wędrówka cienia

Ustal, gdzie padnie poranne słońce. Na północy i w głębi lądu namiot w pełnym słońcu już o siódmej rano nie nadaje się do użytku, a cień po południu jest wart więcej niż widok.

Wiatr wzmaga się wieczorem w większości obszarów przybrzeżnych i śródlądowych. Rozbijaj się tak, by do dominującego wiatru wystawić jak najmniejszą powierzchnię, używaj wszystkich odciągów i zwijaj markizy przed pójściem spać, a nie dopiero wtedy, gdy zaczynają się ruszać.

W tropikach warto szukać powiewu, bo ogranicza owady. Na pustyni ważniejsza jest osłona przed wiatrem, bo noce są zimne, a wiatr niesie pył.

Jak blisko wody to już za blisko

Bliskość wody jest przyjemna, ale wiąże się z ograniczeniami. W tropikalnej północy nigdy nie rozbijaj się bliżej niż około pięćdziesiąt metrów od jakiegokolwiek cieku wodnego z powodu krokodyli, a na terenach powodziowych rozbijaj się wyraźnie powyżej oczywistego poziomu wody powodziowej.

W innych miejscach biwakowanie blisko wody skupia obciążenie na najbardziej wrażliwym gruncie i blokuje zwierzętom dostęp do źródła wody pitnej. Wiele parków określa minimalną odległość właśnie z tego powodu.

Komary i meszki (sandflies) najgorzej dokuczają przy stojącej wodzie o świcie i o zmierzchu. Parcela pięćdziesiąt metrów dalej od wody, owiewana wiatrem, jest często znacznie wygodniejsza niż ta na brzegu.

Sąsiedzi i późny przyjazd

Przyjeżdżaj z zapasem światła dziennego. Wybór parceli, poziomowanie pojazdu i ocena zagrożeń są po ciemku znacznie trudniejsze, a miejsce, które o czwartej byłoby oczywiście złe, o dziewiątej łatwo zaakceptować.

Na zatłoczonym kempingu rozstaw się w przydzielonej przestrzeni i zostaw miejsce dla tych, którzy przyjadą po tobie. Generatory, jasne światła i późny hałas to trzy rzeczy, przez które najszybciej zrażasz do siebie sąsiadów.

Jeszcze przed przyjazdem wybierz legalną opcję zapasową. Pełny kemping o zmierzchu to normalne zdarzenie, a nie pech, a gdy wiesz, dokąd pojechać, nie musisz pod presją podejmować złej decyzji.

Owady i miejsca, gdzie jest ich najwięcej

Komary i muszki (midges) skupiają się przy stojącej wodzie o świcie i o zmierzchu, a muchy buszu (bush flies) w głębi lądu najbardziej dokuczają w środku ciepłego dnia. W obu przypadkach miejsce na wietrze jest nieporównanie wygodniejsze niż osłonięte.

Mrówki to niedoceniany problem. Sprawdź grunt pod kątem ścieżek i gniazd, zanim rozbijesz namiot, bo namiot postawiony na mrówczej autostradzie oznacza noc, której nikt nie lubi.

Rano, zanim wyjedziesz, przejdź się po miejscu jeszcze raz i sprawdź, czy nic nie zostało, bo wtedy ginie najwięcej sprzętu.

Spójrz w górę przed rozbiciem obozu, bo eukaliptusy zrzucają konary bez ostrzeżenia, a biwakowanie bezpośrednio pod dużymi eukaliptusami to ryzyko realne, a nie teoretyczne.

Miejsca po drodze