Zasady kempingu na Tasmanii 2026: darmowe miejsca, karnet, ogień

Karnety wstępu do parków i rezerwacje

Do każdego parku narodowego na Tasmanii obowiązuje ważny karnet wstępu, niezależnie od tego, czy przyjeżdżasz samochodem, pieszo, autobusem czy rowerem, a opłaty za kemping płaci się dodatkowo. Karnet jest potrzebny nawet na bezpłatnych polach namiotowych w parku, takich jak pola dla wędrowców we Freycinet.

Parks and Wildlife Service przechodzi 3 listopada 2026 na nowy system Parks Online Booking System i wstrzymał nowe rezerwacje na pobyty od tej daty na kempingach, w tym w Fortescue Bay i Richardsons Beach we Freycinet. Zanim zaplanujesz daty promu pod jedno miejsce, sprawdź, kiedy rezerwacje zostaną ponownie otwarte. Terminy rezerwacji na święta porównuje poradnik o kempingu w czasie świąt i latem 2026-27.

Darmowe kempingi i lokalne zasady

Kempingi prowadzone przez samorządy lokalne (councils) ustalają własne warunki. Northern Midlands Council wydaje bezpłatne pozwolenie dla pojazdów self-contained (z zamontowaną na stałe toaletą i zbiornikami na wodę) na pobyt do 48 godzin. Central Coast Council pozwala pojazdom self-contained zostać do trzech nocy, ale przechodzi na płatne pozwolenie za 15 AUD za noc, więc sprawdzaj znaki na każdym miejscu, a nie polegaj na starej opinii.

Na terenach chronionych (reserved land) nie wolno biwakować w wyznaczonej strefie zakazu biwakowania ani w odległości mniejszej niż 500 metrów od drogi poza wyznaczonym kempingiem, a grozi za to kara do 20 jednostek karnych (penalty units). Sustainable Timber Tasmania zachęca do biwakowania na zarządzanych przez siebie terenach, chyba że znaki tego zabraniają.

Pogoda i bioasekuracja

Pogoda na Tasmanii zmienia się szybko, a silny chłód, deszcz i wiatr mogą pojawić się o każdej porze roku, nawet latem. W styczniu spakuj ubrania na zimny deszcz, a gdy Bureau of Meteorology (australijskie biuro meteorologiczne) wyda ostrzeżenie o gwałtownej pogodzie z powodu niszczącego wiatru, przenieś się z odsłoniętych miejsc.

Zanim przeniesiesz się na inny szlak albo nad inną wodę, wyczyść buty, rowery i sprzęt kempingowy, żeby ziemia, nasiona i szkodniki wodne nie trafiły razem z tobą do dziczy.

Karnet wstępu do parków jest obowiązkowy

Ceny od 1 lipca 2026: karnet dzienny kosztuje 49,15 AUD za pojazd z maksymalnie ośmioma osobami albo 24,55 AUD od osoby przyjeżdżającej pieszo, autobusem lub rowerem i nie obejmuje Cradle Mountain. Karnet wakacyjny (holiday pass) obejmuje wszystkie parki narodowe na okres do dwóch miesięcy za 98,35 AUD za pojazd, a karnet roczny kosztuje 104,75 AUD.

Dwa karnety dzienne kosztują mniej więcej tyle samo co jeden karnet wakacyjny, więc ten drugi opłaca się od trzeciego dnia zwiedzania parków. Kup go online na passes.parks.tas.gov.au przed wyjazdem.

Na Cradle Mountain kursuje autobus wahadłowy (shuttle) z centrum dla odwiedzających, a gdy działa, prywatne pojazdy nie mogą wjechać do parku. Karnet dzienny na Cradle Mountain kosztuje 30,70 AUD od dorosłego i obejmuje przejazd shuttle'em; osoby z karnetem wakacyjnym kupują bilet na shuttle osobno.

Kontrola bioasekuracyjna na granicy

Tasmania ma surowe przepisy bioasekuracyjne, a świeże owoce i warzywa należą do rzeczy, których nie wolno wwozić. Na lotniskach w Hobart i Launceston przyjezdnych sprawdzają rentgeny i psy tropiące.

Na promie Spirit of Tasmania możesz jeść własne jedzenie na pokładzie, ale resztki wyrzucaj do koszy na pokładzie albo w punkcie kontroli bioasekuracyjnej, gdy opuszczasz terminal. W Geelong obsługa jeszcze przed wejściem na pokład pyta o kwestie bioasekuracji, a Biosecurity Tasmania wyrywkowo kontroluje pojazdy w Devonport.

Za niezgłoszenie przedmiotów objętych ograniczeniami grożą kary, a przepisy chronią wyspę wolną od kilku szkodników występujących na kontynencie. Zjedz świeże jedzenie albo wyrzuć je przed rejsem, a zapasy uzupełnij w Devonport.

Pogoda jak w górach o każdej porze roku

Wędrówki powyżej granicy lasu to wyprawy w warunkach górskich, bez względu na prognozę na parkingu. Na wysokich płaskowyżach zimno, deszcz i wiatr mogą przyjść w każdym miesiącu, także w środku lata.

Zabieraj ciepłe i nieprzemakalne warstwy na każdą wędrówkę, także w styczniu. Hipotermia rozwija się szybko na wietrze i w deszczu, nawet na krótkim spacerze od samochodu.

Wpisz się do książki wejść na początku szlaku i zostaw plan wędrówki komuś w domu, bo właśnie to sprawdzają ratownicy w pierwszej kolejności, gdy turysta nie wraca na czas.

Darmowy kemping i zachód wyspy

Huon i Teds Beach w Parku Narodowym Southwest nie przyjmują rezerwacji i nie pobierają opłat za kemping, a bezpłatne są też pola dla wędrowców Wineglass Bay, Hazards i Cooks Beach we Freycinet oraz Encampment Cove na Maria Island. Karnet wstępu do parku nadal obowiązuje w każdym z nich.

Pozostałe kempingi w parkach działają na rezerwacje albo według kolejności przyjazdu, zależnie od sezonu. Fortescue Bay przyjmuje rezerwacje od 1 października do 30 kwietnia, a od maja do września obowiązuje zasada kto pierwszy, ten lepszy. Od 3 listopada 2026 pobiera 24 AUD za miejsce dla maksymalnie sześciu osób.

Zachodnie wybrzeże jest deszczowe, odludne i ma niewiele usług. Zatankuj i zrób zakupy w Queenstown lub Strahan, bo odległości między miasteczkami po tej stronie wyspy są duże.

Przepisy na szlakach wędrownych

Overland Track wymaga rezerwacji i opłaty od 1 października do 31 maja: 312 AUD od dorosłego, z niższymi opłatami dla dzieci i osób z ulgami, a szlak przechodzi się wyłącznie z północy na południe. Rezerwacje otwierają się w pierwszy wtorek lipca, a opłata obejmuje wstęp do parku na czas wędrówki i shuttle.

Poza sezonem rezerwacji, od czerwca do września, opłaty za Overland Track nie ma, ale nadal potrzebny jest karnet wstępu do parku, trzeba zarejestrować wędrówkę online w PWS i mieć pełny sprzęt zimowy.

W strefach Fuel Stove Only Areas (tylko kuchenki na paliwo) ogniska są zakazane przez cały rok na dużej części dziczy, w tym w Cradle Mountain-Lake St Clair, Freycinet, Mount Field, Southwest i Walls of Jerusalem, niezależnie od stopnia zagrożenia pożarowego. Kilka oznakowanych miejsc w obszarze światowego dziedzictwa (World Heritage Area) i w Parku Narodowym Tasman pozwala palić ogień w istniejących paleniskach.

W dniu z Total Fire Ban (całkowitym zakazem używania ognia) w parkach nie wolno rozpalać żadnego ognia na zewnątrz. Wyjątkiem są tylko kuchenki gazowe LPG i elektryczne, kuchenki na denaturat i shellite (benzynę ekstrakcyjną) są zabronione, a we Freycinet zakazany jest każdy otwarty płomień na zewnątrz, także gazowy.

Miejsca po drodze